Cuba | Playa Jibacoa

Als we wakker worden schijnt de zon en is de lucht strakblauw. Douchen, ontbijten en op naar het strand. Erwin gaat sporten. Verena blijft bij het huisje en ik duik op een zonnebedje en lees het boek “De vrouw die een jaar in bed ging liggen” van Sue Townsend uit. Het is een hilarisch boek. Het komt er in het kort op neer dat Eva niet meer nodig wil zijn. Niet voor haar man, niet voor haar kinderen, voor niemand niet. Ze blijft een jaar in bed en dat levert absurde situaties op. Het boek eindigt een beetje teleurstellend, dat is jammer. Ons hotel ligt aan een koraalrif. Als je twintig meter in zee zwemt zie je de mooiste vissen bij het koraalrif. Wel wat jammer dat we geen duikmaskers mee hebben. Gelukkig heeft Verena een vriendje op het strand van wie ze een duikmasker mag lenen. We zien prachtige gekleurde vissen.

Op het strand liggen flinke brokken koraal en op het gehele park liggen om de bomen en struiken de mooiste stukken koraal. Op de wand naast ons huisje is een herinneringsmonument van koraal gemaakt ter nagedachtenis aan alle mensen die hebben geholpen om het hotel weer op te bouwen nadat de orkaan Irma in 2017 hier flink heeft huisgehouden.

Om een uur of drie barst er weer een flinke onweersbui los. Verena en ik liggen net in zee. We pakken onze handel in en gaan douchen en luieren in ons huisje. In de hal van het hotel treed ‘s avonds een geweldig goeie band op. Vier enthousiaste mannen gaan helemaal uit hun dak met prachtige Cubamuziek. Erg fijn om naar te luisteren.

Als de muziek is afgelopen en we de nodige Peso’s hebben betaald gaan we eten. Na het eten chillen we nog even in de lobby. Verena raakt bevriend met een zwerfhond die vreselijk stinkt maar die het zo fijn vindt dat Verena hem knuffelt. Als Verena weer ontsmet is van de stinkerd gaan we naar ons huisje. Het is genoeg voor vandaag.

You Might Also Like